Bän olaydım primar

selemett

Bizim kasabamız gittikçä büüyer. İnsannarı büüyer, aaçları büüyer, panayır da büüyer. Panayır öbürlerdän taa hızlı büüyer, onun için hepsi satıcılara er etişmeer. Birkaç ay oldu, gittiydim panayırdan kapacık almaa, demir kapacık, bizimkisi taman manca yapardı kış için. Ev içindä kapacık bitmişti, da gittim kapacık almaa. Baktım, panayır işi ilerlämeer, satıcılara er yok: kim yol üstündä malını satêr, kim örtü üstündä, kim maşinasından. Okadar çok satıcı var, ani bir olimpik stadionuna sıımaz o insannar. “Pii, ‒ dedim, ‒ bu iş bölä olmaz. Bän olaydım primar, yapaceydım büük bir panayır, da hepsi bu zavalıcıklar sıısınnar ona”.

Nicä deer dädular, tükürdüünü var nicä yalayasın, ama sölediini yok nicä geeri alasın. Keşki o günü dilimdä bir yara çıkaydı, da kapayım biraz aazımı. Ama yok, çıkmamış. Bu sözümü dolayımda bir üz kişi işitmiştir. “Bän olaydım primar…”

Aldım bän kapacıkları, içtim meydanda (sölämeyecäm, ne içtim) da gittim uz evä. Kapu önündän taa karı başladı:

‒ Bän seni ne iş için yolladım, a?

“Nasıl da tilki burnulu duymuş kokuyu”, ‒ düşündüm ona yaklaşarkan. Ama cuvap etmedim, istämeerim zeedä aazımı açmaa, kendim dä duyêrım, ani koku keskin taa. Paketlän kapacıkları yukarı kaldırdım da salladım, gülümsemää savaştım.

‒ Dooru, kapacık almaa yolladım, diil primar olmaa. Evdä işleri bitirdin, kaldı kasabanın da işlerini bitiräsin.

Benim zotkamda gülümsemenin erinä bir soruş mimikası oluştu. Ama bizimkisi bu mimikayı görmedi, çünkü, kavrayıp kapacıkları, gitti mancaları sıkmaa.

Ertesi günü bütün maalä artık lafedärdi, ani bän primar istärmişim olmaa. Sabaalendän taa saadıç Lambu geldi.

‒ Kumi, seslä beni, ‒ deyeräk, uzattı bana elini, ‒ dooru yapmışın. Bir adam kalmadı primariyada, hepsi satıldı. Soy-senselä doldurdular orasını, yaklaşmaa yok nicä. Odun vereceklär ‒ kendikilerinä, para vereceklär ‒ kendikilerinä. ‒ Titireyän elinnän benim elimi tuttu.

Rezetkaya parmaklarını sokan gibi bän savaştım kopartmaa elimi saadıçtan da dedim:

‒ Buyur otur, saadıç, ‒ gösterip saa elimnän saçak altında skemneyi.

‒ Kumi, ‒ oturup, sözünü ilerletti saadıç, ‒ bunun için lääzım içmää. Getir okayı.

Saadıç gitti, svatu geldi. Ona da bişey annadamadım, hepsi herşeyi bendän islää biler. Bän etiştirämeerim üürenmää, ne demişim, ne yapmışım. Svatudan sora çiçunun kızı geldi. Bıldır yaamurdan kümesleri yıkıldıydı, onun için kompensaţiya isteer primariyadan, yardım edäymişim. Sora lelü geldi, pensiyası çok küçükmüş, yokmuş mu nicä ordan-burdan bişey-bişey eklemää. Bana, elbetki, hiç laf verilmeer. Bän etiştirerim sade onnarın ardına “Allah versin” demää.

Bir hafta geçti, bizim aul insansız hiç kalmadı. Parlamenttän deputat geldi, o da bana yardımcı olaceymış seçimnerdä. Sade onnarın partiyasından yana olaymışım. Başkandan bir çocuk geldi, o da kendi yardımını teklif edärmiş, onnarın saytında ban reklama yapaceymışlar. Jurnalistlär geldilär, intervyu veräymişim. Bitkidä dä fabrikanın direktoru geldi.

‒ Sän, ‒ deer, ‒ nekadar lääzımsa kampanya işinä bak, fabrika için düşünmä. Senin erinä başka işçi bulduk, ama senin aylıın da kesilmeyecek.

Büün deerim bizimkisinä:

‒ Ne, mari, biberlenärdin bana o günü, neçin aazımı kapamamışım. Gördün mü, bir sözdän ne çıktı! Hadi, al yaprakları, git imza toplamaa. Bän dä gireyim feysbukta programamı paylaşayım. Git. Geldiynän, gösterecän sana, kim layk koymuş.

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: